|

Historia magnetyzera czyli doswiadczenie
wieków
Historia:
Magnetyzery paliwa w rzeczywistosci nie sa nowa konstrukcja. Podczas II
wojny swiatowej na zlecenie lotnictwa niemieckiego Luftwaffe firma
Messerschmitt-Flugzeugwerke w celu wyeliminowania ze swoich
mysliwców wysokiego zadymienia zastosowała prototyp urzadzenia
magnetycznego. Jego konstrukcja oparta była na prętach magnetycznych
otaczajacych przewód paliwowy. Efekt był zaskakujacy dla twórców.
Zadymione spaliny z ogromnej czarnej chmury zostały ograniczone do minimum i stały się w końcu przezroczyste,
ponieważ
nie zawierały tak dużej ilosci niespalonego paliwa. Efekt
oszczędnosci paliwa dla lotnictwa nie miał istotnego znaczenia w porównaniu do gęstych spalin. Zadymienie które pozostawało za mysliwcem było widoczne z dużej odległosci i umożliwiało szybka lokalizacje samolotu w przestworzach. Dzięki magnetyzerowi paliwa mysliwiec stawał się bardziej niewidoczny.
Wczesniejszym znanym doswiadczniem przed magnetyzerem paliwa był zjawisko uzdatniania wody za pomoca magnesu stałego opatentowane przez Franca Cabella w 1890r.
Jednak najwiekszy postęp w magnetyzacji medium rozpoczał sie po roku 1954 kiedy to do masowej cywilnej produkcji wprowadzono magnetyzer paliwa przez Amerykanów Moddy i Vermairena. Konstrukcja urzadzenia była stosunkowo prosta, lecz cieszyła się dużym popytem. W latach szesćdziesiatych japoński konstruktor Saburo Miyata Moriya uzyskał 8 patentów na rozwiazania techniczne umożliwiajace aktywację magnetyczna paliw węglowodorowych, takich jak: benzyna, ropa naftowa, gaz ziemny, nafta. Natomiast w latach siedemdziesiatych 49 patentów przyznano Rolandowi Carpenterowi za konstrukcje dwubiegunowe.
|